خانواده هم به فضا نیاز دارد
مراقبان و اعضای خانواده اغلب مسئولیت وقت‌ها، رفت‌وآمد، هزینه‌ها و فشار عاطفی را به دوش می‌کشند. آموزش و ارتباط با دیگران می‌تواند آن‌ها را آماده‌تر کند.
جامعه و خانواده
هیچ‌کس نباید این مسیر را تنها طی کند.
بیماری کلیه فقط آزمایش و دارو نیست؛ خانواده، مراقبان، روابط، کار، امید و ترس هم بخشی از تجربه‌اند. جامعه KidneyPro برای ارتباط انسانی و حمایت مسئولانه ساخته می‌شود.
برای بیمار، خانواده و مراقب.
این بخش به مرور شامل داستان‌های تأییدشده، رویدادها، آموزش خانواده، فرصت‌های داوطلبی و راه‌های حمایت از بیماران خواهد شد.
حمایت خانواده
ابزارها و آموزش برای مراقبان و نزدیکان.
داستان‌های امید
فقط با اجازه روشن صاحب داستان.
رویدادها و آموزش
جلسات و منابع آگاهی‌رسانی.
این تصویر نمایشی است و نوع جامعه و شبکه همکاری‌ای را نشان می‌دهد که KidneyPro قصد دارد ایجاد کند.
جامعه یعنی شنیده شدن، نه فقط دیده شدن
بیماری کلیه می‌تواند روابط، کار، برنامه سفر، وضعیت مالی و نقش‌های خانوادگی را تغییر دهد. بسیاری از افراد علاوه بر اطلاعات پزشکی، به فضایی نیاز دارند که تجربه‌شان فهمیده شود و بتوانند از دیگران یاد بگیرند.
بیماران
دسترسی به آموزش قابل فهم، داستان‌های تأییدشده و منابعی که به تصمیم‌گیری بهتر کمک می‌کند.
خانواده و مراقبان
اطلاعاتی برای حمایت از فرد بیمار، مدیریت فشار روزمره و پیدا کردن منابع قابل اعتماد.
اهداکنندگان و گیرندگان پیوند
فضایی برای آموزش و تجربه‌های انسانی، بدون تبدیل جامعه به محل واسطه‌گری یا فشار برای اهدای عضو.
قواعد اعتماد
جامعه KidneyPro جایگزین تشخیص پزشکی نیست. اطلاعات شخصی، داستان‌ها و عکس‌ها فقط با رضایت مناسب منتشر می‌شوند و محتوای تبلیغاتی، فروش عضو یا ادعاهای درمانی غیرمعتبر جایی در این فضا ندارند.
جامعه می‌تواند احساس تنهایی را کمتر کند
بیماری کلیه فقط روی جواب آزمایش اثر نمی‌گذارد؛ ممکن است برنامه روزانه، روابط، کار، سفر و آینده یک خانواده را تغییر دهد. یک جامعه آگاه می‌تواند این مسیر را کمتر تنها کند.
عضویت بدون فشار
جامعه باید از افراد استقبال کند چه کمک مالی کنند، داوطلب شوند، داستانشان را بگویند یا فقط بی‌سروصدا یاد بگیرند. مشارکت نباید نیازمند افشای عمومی بیماری باشد.
بیمار از تجربه بیمار یاد می‌گیرد
تجربه مشترک می‌تواند دید عملی بدهد، اما هرگز جای توصیه پزشکی فردی را نمی‌گیرد. داستان‌های شخصی زمانی مفیدند که از راهنمایی بالینی به‌وضوح جدا باشند.